De Wankelende Balans

De rugzak is weg, de mappen zitten in de kast.
Maar in de stilte die volgde, ontstond een nieuwe
strijd. De zoektocht naar de balans tussen mijn
hoofd en mijn lijf.

Mijn geest wil nog steeds vliegen. Mijn hoofd denkt nog steeds in kansen, in plannen, in 'nog even dit doen'. De Wijze Boom wil haar takken naar de hemel steken. Maar mijn lichaam? Mijn lichaam is de bewaker van de grens geworden. Het reageert op elke rimpeling. Een hapering in mijn spraak, een tinteling in mijn hand. Het zijn de herinneringen aan die zes beroertes die me direct terugroepen naar het nu.

Het is een wankel evenwicht.

Soms voelt het als verraad. Waarom kan mijn lijf niet gewoon meedoen met mijn enthousiasme? Maar dan besef ik, mijn lichaam is niet mijn vijand. Het is mijn kompas. Het dwingt me om te stoppen met zweven en te gaan zakken. In mijn bekken, in mijn voeten, in mijn fundament.

Balans is niet een punt dat je bereikt en waar je dan blijft staan. Het is een voortdurende correctie. Het is voelen wanneer de spanning in mijn schouders kruipt en durven zeggen: "Nee, nu niet." Het is accepteren dat 'traag succes' ook succes is.

Ik ben niet meer het meisje dat doorrent tot ze neervalt. Ik ben de vrouw die leert dansen met haar beperkingen, zonder haar essentie te verliezen. Het is hard werken, dit nieuwe evenwicht. Maar het is de enige weg naar echte vrijheid.

Liefs

" Met de botte bijl verfijnd door Creatief Barbaar Studio"