Het niemandsland

leegte na herstel

6/21/20262 min read

Wat er écht gebeurt nadat je de rugzak hebt opgeborgen.

Ik heb het gedaan!

Na jaren van vechten, van zoeken, van pijn... ik heb mijn rugzak uitgepakt.
Ik heb naar de breekbare, pijnlijke stukken gekeken. Ik heb mijn moeder vergeven, en wat misschien nog wel het moeilijkste was ik heb mezelf vergeven. Vervolgens heb ik alles voorzichtig gesorteerd en in een boekenkast gezet. De deur is dicht. De kamer is opgeruimd

En toen... was het stil.

Ik had gedacht dat er na al dit zware werk direct een lichte, vrolijke bloeitijd zou aanbreken. Ik wachtte op de inspiratie die zou terugstromen, op nieuwe, sprankelende dromen. Maar wat er kwam, was een vermoeidheid die tot in mijn botten voelde. Ik belandde in een niemandsland.

Ik zit nu in deze leegte. Soms voel ik me inspiratieloos, alsof de vonk er even
uit is. En eerlijk? Soms bekruipt me de angst van “Wacht even, voel ik die oude zwaarte weer? Is dit een terugval? Heb ik het mis?” De angst fluistert dat ik
mijn wachthouding heb verloren en dat het oude leed stiekem toch weer binnenkomt. Mijn lichaam voelt zwaar, mijn gewrichten kraken, en ik ben bang om mijn vrijheid en energie te verliezen. Maar nu ik hier in deze stilte zit,
besef ik iets belangrijks. Dit niemandsland is geen straf. Het is geen terugval.
Mijn zenuwstelsel heeft decennialang in de overlevingsstand gestaan.
Ik heb moeten vechten, presteren, doorbijten. Ik heb geleerd dat ik alleen maar bestond als ik functioneerde. Nu er eindelijk vrede is, snapt mijn lichaam de
rust niet meer. De chaos was vertrouwd, de stilte is nieuw. Dit niemandsland
is de stof die neerdaalt na een jarenlange, zware verbouwing van mijn ziel.
Ik besef nu dat een tuin braak moet liggen nadat het diep is omgespit, voordat er überhaupt iets nieuws kan groeien. Ik ben nu dat braakliggende land.
In deze fase hoef ik niet te bloeien, niet te inspireren, en niet te presteren.

De boekenkast staat er. Ik ben veilig. En voor nu is het oké om even niets te hoeven. Alleen maar te zijn.

Liefs,

" Met de botte bijl verfijnd door Creatief Barbaar Studio"