Waarom ik?

Waarom ik?
Het is een vraag die fluistert in donkere hoeken en schreeuwt op momenten dat de grond onder je voeten wegzakt. Laatst hoorde ik iemand diezelfde twee woorden uitspreken, en in een fractie van een seconde werd ik teruggetrokken in de tijd.
Naar die eindeloze herhaling in mijn eigen hoofd, waarin die echo decennialang klonk:

Waarom nou ik?

Elke keer als het leven schuurde, als er pijn was, verlies of simpelweg pech, dook die vraag onherroepelijk op. Is het karma? Doe ik iets verkeerd? Verdien ik het soms niet om gelukkig te zijn?

Jarenlang voelde het alsof het leven mij simpelweg overkwam. Alsof ik een speelbal was van de wind, zonder grip, zonder stuur, overgeleverd aan de grillen van buitenaf. In die vraag waarom ik? zit een diepe machteloosheid verborgen. Het is het ultieme teken van slachtofferschap: je zoekt naar een logica in de pijn, naar een schuldige of een reden, terwijl die zoektocht je alleen maar dieper vastzet in het moeras van overleven.

Pas toen ik laag voor laag door die pijn heen durfde te zakken, begon er iets te kantelen.

Ik ontdekte dat het leven me niet tegenwerkte, maar dat ik simpelweg niet wist hoe ik in mijn eigen fundament moest staan. Vechten tegen de vraag waarom kostte al mijn energie. De echte shift begon niet bij het vinden van een antwoord, maar bij het veranderen van de vraag.

Niet meer: Waarom overkomt mij dit?

Maar: Ik ben hier nu. Wat ga ik hiermee doen?

De regie pak je niet terug door de storm buiten te stillen, maar door diep te wortelen in jezelf. Door te voelen waar je zwaartekracht zit, je bekken te bewonen en te beseffen dat je niet hoeft te vechten om te bewijzen dat je mag bestaan. Het leven gebeurt soms hard en meedogenloos, maar de manier waarop je erin staat stevig, geworteld en aanwezig is van jou.

Vandaag klinkt die oude vraag niet meer. Niet omdat alles altijd vlekkeloos verloopt, maar omdat ik niet langer wacht op toestemming om te leven. De regie is nooit kwijt geweest; hij lag al die tijd te wachten tot ik besloot hem zelf op te pakken.

Liefs,

" Met de botte bijl verfijnd door Creatief Barbaar Studio"