Wie ben ik?

Jarenlang was ik aan het overleven. Ik dacht dat ik sterk moest zijn, dat ik mezelf moest bewijzen. Ik sleepte een loodzware rugzak met me mee vol pijn en herinneringen, en negeerde elk signaal dat mijn lichaam me gaf. Totdat het licht letterlijk uitging en ik besefte: dit werkt niet meer.

Ik ben gestopt met vechten tegen mezelf.

Ik heb mijn rugzak niet weggegooid, maar opgeruimd in een boekenkast. Het verleden staat erin, gearchiveerd. Ik hoef het niet meer te dragen, ik hoef er niet meer in te wroeten. Het is deel van wie ik was, maar het bepaalt niet meer wie ik ben.

Waar sta ik nu?

Nu ben ik gewoon Anouska.

Niet perfect, niet onoverwinnelijk, maar wel echt.

Ik leer elke dag opnieuw te luisteren naar mijn lijf (wat soms nog best een uitdaging is!). Ik zeg nee zonder schuld en ik huil zonder schaamte. Want ik heb ontdekt dat kracht niet zit in perfectie, maar in durven bestaan zoals je bent.

Waarom deze blog?

Ik schrijf omdat ik weet hoe eenzaam de strijd kan voelen. Ik deel mijn verhalen – van de diepe dalen tot de kleine geluksmomentjes – om jou te laten zien dat je niet alleen bent.

Ik wil geen meester zijn die vertelt hoe het moet. Ik wil een spiegel zijn die laat zien dat het kan.

Mijn droom? Uiteindelijk niet alleen vertellen, maar ook luisteren. Mensen coachen door er simpelweg te zijn. Een veilige plek bieden waar jij jouw rugzak even neer mag zetten.

Maar voor nu begint het hier. Met mijn woorden, mijn muziek (samen met mijn man) en mijn zoektocht naar het gewone leven.

Wees welkom. En onthoud:

Jezelf zijn is al goed genoeg.

Liefs,